All Posts

Sen gidersen, denizler de çekilir kıyılarımdan, Uzak iklimlerde yankılanır sesim. Bir rüzgârdan bir rüzgâra savrulur çocukluğumun şarkıları kimseler duymaz. Sen gidersen, Ellerim de düşer peşine,ırmaklarım yolunu unutur. Sözlerimi bırakırım dipsiz bir uçuruma, Cam kırıklarıyla konuşur gibi, kanarım. Ve asarım gözlerimi, Her şafak vakti, her yol ağzına, kimseler bakmaz. Sen gidersen, Çakarım kendimi bir çivi gibi içime, kimseler sökemez. Gitme ki, Mavi kalayım, Yakın kalayım.

Yağmur ince ince düşerken geceye, Sokaklar susar, şehir dinler içten içe. Bir damla düşer camın kenarına, Sanki kalbim dokunur hatıralarına. Toprak kokusu sarar bütün anıları, Islatır sessizce unutulan yaraları. Her damla bir söz gibi iner gökyüzünden, Anlatır içimde sakladığım cümlelerden. Şemsiye altında yürüyen yalnızlık, Adımlarımda yankılanır bir alışkanlık. Yağmur ne zaman yağsa hatırlatır beni, Sensin ki beni ben yapan eşsiz peri, Islanan her şey gibi, kalbim de serser

Harika köfteler ve patates kızartması İnsana benzeyen muhabbet kuşlarını, kuşa benzeyen insanları ve Erol Evgin'e benzeyen muhabbet kuşlarının diğer muhabbet kuşlarına benzeyişini sevmen ile Tekirdağ'ı ve ilçelerini, tatlı ve muhabbet kuşlarını sevmen. Ve muhabbet kuşu Nutella, ablammm. Ekonomi Bığ Çatık kaşlar ve bal yanaklar Çayçaylar Legolar, resimler, led ışıklar, arabesk şarkılar ve Adamlar. Çiçeğim ve çiçeğimler Çok hardallı ama limon gibi tadı gelen soslar. Animasyon f

İnsanlar doğar, yaşar ve büyür. Kimisi doğar, büyür ve yaşar… Ben ise sensiz doğmuş sayılmam, sensiz yaşamış sayılmam, sensiz büyümüş sayılmam. Zevcem…Özleminle bazen sıcakta üşür, soğukta yanar hale gelirim. Saçının kokusunu, dokunduğum tellerin dokusunu, saçına taktığım çiçeklerden daha çok özledim. Nereden bilesin? Seni yalnız güzelliğin için sevmedim. Titreyen o üzgün sesini sevdim. Masum çocukluğunu. Gözlerinin ballı buğusunu. Ruhunun ışıltısını, berraklığını… Nereden se

Zevcem… Seni sevmek bir duygu değil. Bir hâl. Bir yanma biçimi. Bir var olma şekli. Senden önce de kalbim vardı belki… Ama attığını ilk kez seninle duydum, hissettim. Adını içimden geçirdiğimde göğsüm daralıyor. Bu özlem sıradan değil. Bu, insanın içine çöken bir yangın. Sesini duymadan dinmeyen, tenine değmeden sönmeyen bir kutsal alev. Adını içimden her geçirdiğimde, kalbim biraz daha insan oluyor. Sensiz geçen her gün, eksik yazılmış bir cümle gibi. Noktası konmamış, manas

“Dear passengers, we are waiting for Yağmur on the Edinburgh–Istanbul flight.”