Bahar Kadın

Yağmur düşer omuzlarına,

Kahkaha taşır damlalar.

Her biri toprağa değen bir dua gibi,

Her biri bana değer gibi,

Her biri baharın habercisi.

Sen yürüdükçe gökyüzü yumuşar, Günşe açar,

Bulutlar rengini bırakır ufka, yeşeren yapraklar gibi.

Yağmur, saçlarında ince bir koku olur,

Rüzgâr ise adını fısıldayan bir neşe.

Bahar kadın,

Gelişin sessizce değiştirir mevsimleri.

Yüzünde açan umut, en uzun kışın bile sabrını unutturur.

Çiçekler senden açmayı öğrenir,

Irmaklar senden akmayı.

Ve yağmur ne zaman yeryüzüne inse,

her damlasında senin izinden

yeniden filizlenir hayat.