Yaşam, Yüzük ve Sen (Söyleyeceklerimiz)

Bazı hikâyeler vardır, nasıl başlayacağını bilmez insan. Bir bakışta mı doğmuştur, bir tesadüfte mi filizlenmiştir, yoksa yazgı çok önceden yolları birbirine bağlamış mıdır? Biz de hâlâ bunun cevabını tam olarak bilmesek bile pek çok şey bizi birbirimize getirdi aşkım. Bildiğimiz tek şey, birbirimizi bulduğumuz günden beri hayatın daha güzel, günlerin daha anlamlı, daha neşeli olduğu.

Birlikte geçirdiğimiz zaman belki yıllarla ölçülecek kadar uzun değil, fakat hissettirdikleri bir ömre bedel, yüce. Sevinçlerimizi paylaşırken çoğaldık, zorluklara omuz omuza dururken güçlendik. Birbirimizin en güzel alışkanlığı, en güvenli limanı, en samimi dostu olduk. Yaşanacakları küçük küçük prova ettik ve bize yetti. Küçük olmak da yetti, büyüyecek olmasını da bilirken. Bildik ki kader bizi birbirimize yazdı. Yazgılandık, seviştik, sevildik sevgilim.

Bugün geriye dönüp baktığımızda, bizi bu ana getiren her adım için şükrediyorum. Çünkü artık biliyorum ki mutluluk, aynı gökyüzüne bakıp aynı hayalleri kurabilmek, kalabalıklar içinde birbirinin sesini bulabilmek, görmeyen gözlerle zevceyi arayabilmek ve hayatın her mevsiminde aynı yolda yürümeyi, koşmayı seçebilmek ve aynı kararlılıkta kalabilmekte.

Şimdi ise upuzuun bir yolculuğun en heyecanlı başlangıcındayız. Birlikte kurduğumuz hayalleri gerçekleştirmek, sevgimizi büyütmek ve hayatın bize getireceği her günü el ele karşılamak için yeni bir sayfayı beraberce açıyoruz sevgilim.

Sen benim olduğum en güzel şükürlerim, en güzel sesim, en güzel cildim, en iyi kalbimsin, gülüşlerim, destanım, şiirim, masalımsın.

Senim ben, ben sensin.

Biz evleniyoruz. Ve seni çok fazla seviyorum.

17